تاریخ : پنجشنبه 22 خرداد 1399     |     کد : 310

یادداشت

نوآوری؛ منبع اقتصاد آینده شهرها!


نوآوری به مثابه منبع اقتصادی وارد ساز و کار توسعه شهرها خواهد شد. در یک کلام می توان گفت : خلاقیت به مثابه پول جدید!
چنین منبعی بسیار نیرومند تر از سرمایه های کلاسیک عمل می کنند. بر خلاف منابع اقتصادی شناخته شده که هنگام تمرکز و سرمایه گذاری، از حل آسیب ها و مشکلات حاصل از رشد ناتوانند، نوآوری قادر است همزمان تبعات رشد خود را ارزیابی و پایش نماید. از این رو مولفه ای است که به میزان بسیار زیادی، وابسته به زمان و شرایط موجود است. طبیعی است که یک ایده، یک محصول  که در یک جامعه نتیجه یک خلاقیت یا نوآوری محسوب می شود، در همان زمان در جامعه دیگر مورد نیاز نباشد یا راههای تحقق پذیری آن و به طبع، توجیه بهره برداری از آن، از هیچ روند مشابهی پیروی نکند و به این ترتیب اصلا خلاقیت تلقی نگردد. به این ترتیب می توان ثابت کرد که «خلاقیت» و «نوآوری» به گونه ای ماهوی از قابلیت‌های فرهنگی و کشف استعدادهای موجود درجامعه، نشأت می گیرند.
 
امروزه واژه «شهر هوشمند»، مفهومی روشن و عینی بنظر می رسد. اما شاید کمتر شنیده باشید که بدون تحقق پلتفرم های نوآور در تخصیص و بهره برداری از منابع، تعریف مواضع برد-برد در منافع ذینفعان و بازیگران هر عرصه، نوآوری در بازیافت منابع و توامان استحصال ارزش های افزوده، عملا شهر هوشمند صرفا با شبکه ای از خدمات به ظاهر دیجیتالی، تخیلی شکست خورده و مستهلک خواهد بود
 
منظور اصلی نگارنده بعد از یک مقدمه طولانی ذکر این نکته مهم است که نوآوری ذاتا و ماهیتا در ساختارهای سالم، مبتنی بر اخلاق حرفه ای و وفاداری به ارزش های عام المنفعه قابل ظهور و تحقق پذیری است. شفافیت و سلامت، اصلی ترین شرط بروز و کارآیی خلاقیت در فرآیندهای تصمیم سازی است. به این ترتیب می توان به یقین گفت در کنار ابهامات دستیابی به شهر هوشمند و تبعات غیرقابل پیش بینی آن، اصلاح بنیادین ساختارهای معیوب و ناکارآمد و فاسد اجتناب ناپذیر خواهد شد
.

نوا توکلی مهر، پژوهشگر شهری
 


مدیر وب سایت
 
 اسلایدر